FUDANJUKU

FUDANJUKU
Kesinlikle dinleyin.

Bangtan Sonyeondan

Bangtan Sonyeondan
Kesinlikle dinleyin.

19 Temmuz 2018 Perşembe

Kitap - Aldous Huxley - Cesur Yeni Dünya


aldous huxley cesur yeni dünya ile ilgili görsel sonucu


Son zamanlarda Barış Özcan'ın videolarını izlemeye başladım.Neden daha önceden bu harika insanı izlemiyordum bilmiyorum,kim olduğunu bilsem bile tek tük videoları dışında pek denk gelmemiştim kendisine.Fakat,bu yazın başlarından itibaren videolarını daha çok izlemeye başladım ve hatta,videolarını ilk videosundan başlayarak izlemeye karar verdim.
Bu sırada,Oku adlı serisi ile karşılaştım.İzleyicileri ona sevdikleri kitaplardan bölümler gönderiyor,(instagram üzerinden) ve o da o bölümleri okuyarak kitap hakkında insanları bilgilendiriyordu.İşte bu serisi,kendisinin bir çok bilgilendirici ve eşsiz videoları arasında en sevdiklerim,çünkü bu videolar sayesinde bir çok bilmediğim yeni kitapla tanıştım/tanışıyorum ve açıkçası bana çok şey kattığını söylemeliyim.Bu kitapları okumaya başladım ve bu kitapların ilki, Aldous Huxley'nin Cesur Yeni Dünya kitabı.

Bu kitabı okumamda bana vesile olan Barış Özcan'dan biraz bahsedersek,kendi sözleriyle 'sanat,tasarım ve teknoloji üzerine videolar yapıyor' ve bu videoları kendi youtube kanalına yüklüyor.Dünya üzerinde tanışmayı istediğim insanlar,gerçek bir bilgin ve çok zeki bir adam.Deneyimli ve kendisinden öğreneceğimiz çok şey var.Yaptığı videolarda olsun,içeriklerinde olsun,konuşma tarzında bile farkını hissedebiliyorsunuz,o,sadece youtube'da video çekmek için değil,insanlara bir şeyler katmak,insanlara yeni bir şeyler öğretmek ve ufkumuzu genişletmek için video çeken nadir insanlardan ve bence,onu hepimiz izlemeliyiz.Size şiddetle tavsiye ediyorum,eminim kanalından bilgilenmiş ve yeni bir şeyler öğrenmiş şekilde çıkacaksınız.Hadi hemen şimdi gidip bakın.
Barış Özcan

Eğer bahsettiğim kanala baktıysanız,şimdi buraya dönebilirsiniz.Çünkü size bahsetmek istediğim bir kitap var.

Hava inanılmaz sıcakken ve evde klima açıkken bile terliyorken okumaa başladım bu kitabı.İlk başta yavaş ilerlese de,sonradan iyiki okumuşum dedirtti.

konusu:

Cesur Yeni Dünya, Aldous Huxley'in bir romanı, magnum opus'udur. Brave New World romanın özgün adıdır. Sheakespeare'in zamanında "brave" kelimesi "güzel" anlamına geliyordu, yani kitap'ın asıl manası "Güzel Yeni Dünya" dır.

Romanın kurgusu Londra'da 26. yüzyılda geçmektedir ve distopik bir atmosfer mevcuttur. Romanda üreme teknolojisi, öjenik ve hipnopedi (uykuda öğretim) sayesinde toplum değiştirilmiştir. Aslında tanımlanan dünya bir ütopya olarak da gözükebilir, fakat ironik bir ütopya; zira insanlık sağlıklı, teknolojik açıdan gelişmiş, savaşlar ve yoksulluk yok edilmiştir; tüm ırkların eşit olduğu ve herkesin mutlak olarak mutlu olduğu bir dünya vardır. Fakat, ironik biçimde, tüm bu gelişmeler birey için çok önemli olan birçok değerin yok edilmesi, kaldırılması ile başarılmıştır; aile, kültürel çeşitlilik, sanat, edebiyat ve felsefe artık yoktur. Yeni Dünya'da tanrı Ford'dur. Ayrıca salt zevki önüne gelenle seks yapmada ve vücutta yan etkileri en aza indirilmiş bir uyuşturucu olan soma kullanmada bulan toplum hazcı (hedonistik) bir topluma dönüşmüştür.

Son zamanlarda gelecekle ilgili,biraz da ütopik kitaplar okumayı gerçekten çok sever hale geldim.1984 okuduktan sonra oldu bu.Okuduğum zaman beni oldukça şaşırtan bir kitaptı,fakat bu kitap çok daha şaşırtıcıydı.

Kitabın ilk sayfasından itibaren şaşırmaya başlıyorsunuz.Yukardaki tanıtımdan da anladığınız üzere kitapta tasarlanan gelecekte bizi biz yapan neredeyse her şey elimizden alınmış.İnsanlık tamamen değişmiş.Aileler yok,aşk yok,din,sanat,edebiyat ve bunun gibi bir sürü güzel şeyin hiçbiri yok.Sadece zevk var.Sadece zevk için yaşıyor insanlar.

Bu 1984'ü okurken de başıma gelmişti; şöyle ki,büyülenmekle ve oldukça şaşırmakla birlikte, kitap beni biraz korkutmuştu.Bu kitapta da aynısı oldu,geleceğimizin böyle bir şey olduğunu düşünsenize.Sizce nasıl bir gelecek olurdu?Bu gelecek nesillere bırakmayı hayal ettiğimiz güzel yeni dünya mı?
İşte yazarın bu kitabı yazma sebebi de burada kendini gösteriyor.Teknolojinin hızla geliştiğini ve zaten çoktan bir çok şeyin değiştiğini düşünürsek,bu kitapta bahsedilenler sadece bir hayal ürünü olmaya da bilir.O yüzden önlemler almalıyız ve geleceğimizi iyi kurmalıyız.

az da olsa spoiler 
Kitaptaki kilit karakter Vahşi,diğer okuyucuları bilemiyorum ama sonuna kadar beni hayran bıraktı.Lenina'ya karşı tepkisi,kitabın sonunda geçirdiği yarı deli ruh hali ve Mustafa Mond'la konuşması.Sadece müthişti...
az da olsa spoiler bitti.

Sadece zevk için yaşamak şu an,umarım ki, bize berbat bir şey gibi geliyordur.
Kitapta da dendiği gibi,insan en küçük darbede yıkılmamak için,dayanıklı olmak için,hayatta kalmak için acı çekmeli,kötü şeyler de yaşamalı,ağlamalıdır.Bize gözyaşları lazım,bize gerçek hayat lazım.Boş mutluluklar yerine,gerçek acıları yaşamalıyız,mutlu sonların varolduğunu biliyoruz,ama o mutlu sonları getiren felaketleri de tadmalıyız.Gerçek olmayan bir mutluluğun,ya da kitaptaki gibi somanın verdiği rahatlamanın esiri olmak yerine gerçekliği görmeliyiz.

Kitapta bir çok bölümle bağdaştırdığım bir çok şarkı var.Bir bütün olarak kitabı One Ok Rock - Naihi Shinsho ile okudum.Fakat aynı zamanda Vahşi ile ilgili bir çok bölümde IU - Zeze şarkısını dinledim.İkisi de bana kitaptaki atmosferi hatırlatacak.

Hadi alıntılara geçelim :)

~~~~~~~

Hastaneye girdiklerinde Vahşi, "Fakat köle olmak hoşunuza gidiyor mu?" diyordu.Yüzü kızarmış,gözleri haklı bir öfke ve heyecanla parlıyordu. "Bebekler gibi yaşamaktan hoşlanıyor musunuz?Evet,bebekler gibi zırlayıp kusuyorsunuz," diye ekledi.Hayvanlara özgü salaklıklardan sabrı tükenen Vahşi,şimdi de kurtarmaya geldiği insanlara hakaretler yağdırıyordu.Hakaretler,kalın salaklık zırhlarına çarpıp dağılıyordu,gözlerinde donuk ve somurtkan bir kinle,boş bir ifadeyle Vahşi'ye bakıyorlardı. "Evet,kusuyorsunuz,"diye haykırdı.Üzüntü ve vicdan azabı,merhamet ve görev - bunların tümü şimdi unutulmuştu ve bekeneceği üzere,bu insan müsveddesi canavarlara  duyulan şiddetli bir nefrete yenik düşmüştü. "Özgür ve insan olmak istemiyor musunuz?İnsanlık ve özgürlüğün ne olduğunu anlamıyor musunuz?" Hiddetten akıcı konuşuyor,sözcükler kolayca ve hızla geliyordu. "Anlamıyor musunuz?" diye tekrarladı,ama sorusuna yanıt alamadı "Peki öyleyse," diyerek sert bir tonla devam etti. "Size öğreteyim;isteseniz de istemeseniz de sizi özgür kılacağım." Ve Hastanenin iç avlusuna bakan pencereyi açarak soma haplarıyla dolu küçük kutuları avuç avuç alıp avluya fırlatmaya başladı.
sayfa 129.


"Sevgili genç dostum," dedi Mustafa Mond, "uygarlığın kahramanlık ya da yüceliğe hiç ihtiyacı yoktur.Bunlar,politik yetersizliğin belirtileridir.Benimki gibi düzenli bir toplumda,hiç kimsenin kahraman ya da tüce olmasına fırsatı olmaz.Böylesi bir olgunun yaşaması için,koşulların tümüyle dengesiz olması gerekir.Savaşların yaşandığı,bölünmüş ittifakların ya da savunulacak aşkların olduğu yerlerde yücelik ve kahramanlığın bir anlamı olalir elbette.Fakat şimdi savaşlar yaşanmıyor.Birini çok fazla sevmemeniz için büyük özen gösteriliyor.Bölünmüş bir ittifak söz konusu bile olamaz;öylesine şartlandırılırsınız ki, sizden beklenenleri yapmamak elinizde değildir.Yapmanız beklenen şeyler genelde öyle keyiflidir ve öyle çok sayıda doğal dürtünüz özgürce temin edilir ki, baştan çıkmamak için mücadele edecek hiç bir şey bulamazsınız.Olur da,şanssızlık bu ya,tatsız herhangi bir şey olursa,daima soma alarak gerçeklerden uzaklaşabilirsiniz.Öfkenizi yatıştıracak,sizi düşmanlarınızla uzlaştıracak,sizi sabırlı ve dayanıklı kılacak soma hep yanınızdadır.Geçmişte bütün bunları,sadece büyük bir çaba göstererek ve yıllar süren ahlak eğitimiyle başarabilirdiniz.Şimdiyse iki üç tane yarım gramlık tablet almanız yeterli.Artık herkes erdemli olabilmektedir.Aklınızın en azından yarısını,küçük bir şişede yanınızda taşıyabilirsiniz.Gözyaşlarından arındırılmış Hristiyalık - işte soma bu."
"Ama gözyaşları gereklidir.Othello'nun söylediklerini hatırlamıyor musunuz? 'Böyle bir huzur gelecekse her fırtınanın ardından,essin rüzgarlar ta ki ölümü uyandırana dek'.İhtiyar Kızılderililerin bize anlattığı,Matsaki'nin Kızı'yla ilgili bir hikaye vardı.Kıza talip olan delikanlılar,bütün bir sabah boyunca kızın bahçesini çapalamak zorundaymış.Kolay görünüyormuş;ama büyülü sinekler ve sivrisinekler varmış.Delikanlıların çoğu ısırılmaya ve sokulmaya dayanamamışlar.Fakat dayanabilen bir tanesi kızı almış."
"Çok hoş!" dedi Denetçi. "Fakat uygar ülkelerde,uğrunda çapa yapmadan kızları elde edebilirsiniz; üstelik sokan sinek ya da sivrisinekler de yoktur.Yüzyıllarca önce köklerini kazıdık."

"Gözyaşları içeren birşeye ihtiyacınız var sizin," dedi Vahşi, "değişmek için.Burada hiçbir şeyin bedeli yeterince ödenmiyor."
sayfa 139.

"Ama ben yan etkileri severim."
"Biz sevmeyiz," dedi Denetçi. "Biz her şeyi keyifli yapmayı yeğleriz."
"Ben keyif aramıyorum.Tanrı'yı istiyorum,şiir istiyorum,gerçek tehlike istiyorum,özgürlük istiyorum,iyilik istiyorum.Günah istiyorum."
"Aslında," dedi Mustafa Mond. "Siz mutsuz olma hakkını istiyorsunuz."
"Öyle olsun." dedi Vahşi meydan okurcasına. "Mutsuz olma hakkını istiyorum."
"Eklemek gerekirse,ihtiyarlama,çirkinleşme ve iktidarsız kalma hakkını da istiyorsunuz;frengi ve kansere yakalanma haklarını,açlıktan nefesi kokma hakkını,sefil olma hakkını,sürekli yarın ne olacak korkusu içinde yaşama hakkını,tifoya yakalanma hakkını ve her türden ağza alınmaz acıyla işkence çekerek yaşama hakkını da istiyorsunuz." 
Uzun bir sessizlik oldu.Sonunda Vahşi, "Hepsini istiyorum," dedi.
Mustafa Mond omuzlarını silkti. "Hepsi sizin olsun." dedi.
sayfa 140.

"Çünkü bizim dünyamız Othello'nunkiyle aynı değil.Çelik olmadan araba yapamazsınız - aynı şekilde,sosyal çalkantı olmadan da trajedi yaratamazsınız.Dünya şu anda istikrara kavuşmuş durumda.İnsanlar mutlu;istediklerini alıyorlar ve ulaşamayacakları şeyleri de asla istemiyorlar.Refahları yerinde,emniyyetteler,hiç hastalanmıyorlar,ölümden korkmuyorlar;ihtiras ve ihtiyarlıktan habersiz ve bundan çok memnunlar;veba gibi bir illet olan anne ve babaları yok;güçlü duygular hissedecekleri eşleri,çocukları ve sevgilileri yok;şartlandırmaları uyarınca davranlamaları gerektiği gibi davranmak zorundalar.Herhangi bir sorun çıkması durumunda da soma var.Siz de tutup,özgürlük adına pencereden savurdunuz,Baş Vahşi.Özgürlük!" Güldü. "Bir de Deltaların,özgürlüğün ne olduğunu bilmelerini bekliyordunuz.Şimdi de Othello'yu anlamalarını bekliyorsunuz!Vah güzel çocuğum vah!"
sayfa 129.

Başka yazılarda ögrüşmek üzere!
Jaa ne minna ^_ ^
Logo Design by FlamingText.com

Kitap - Gogol - Palto



gogol palto ile ilgili görsel sonucu

Bir kaç ay önce,Zweig'in Satranç kitabını bitirdiğim zamanlarda,kısa öyküleri araştırmaya başlamıştım.Bir çok kısa öyküyle beraber ukraynalı yazar Gogol'un bu kitabına da rastlamıştım.Ve hiç düşünmeden okuma listeme almıştım,fakat uzun bir süre okumak mümkün olmamıştı.

Bu yaz çok kitap okumaya karar verdiğim için,Palto da elimden kaçamadı :)

Palto hakkında:

Gogol hikâyeyi bir toplantıda anlatılan bir olaydan esinlenerek yazmıştır. Anlatılan olay av meraklısı sıradan bir memurun yıllarca para biriktirerek aldığı tüfeğini dereye düşürmesi ve sonrasında girdiği bunalımla ilgilidir. Bu bunalımdan ancak arkadaşlarının aldığı yeni bir tüfekle kurtulmuştur.
Bu yapıt "Gerçekçi Rus Edebiyatı"nın mihenk taşı olarak nitelendirilebilir. Dostoyevski Gogol'a ve eserine ilişkin "Hepimiz onun Palto'sundan çıktık" diyerek eserin önemini dile getirmiştir.
Rusya'da yaşanılan sosyal sınıf baskısının alt sınıf insanların üzerinde bıraktığı etkiyi anlattığı bu hikâyede, kahramanımız Akakiy Akakiyeviç'in binbir zorlukla aldığı yeni paltosunun çalınması üzerine bir bakandan yardım istemesi ve bunun üzerine işittiği azar, Akakiyeviç üzerinde çok büyük bir etki yapacaktır. Akakiyeviç'in hastalanıp ölmesine kadar giden bu hikâye aslında bitmemiştir. Akakiy Akakiyeviç'in ölümünden sonra hayalet olarak kasabada görüldüğüne ve geceleri insanların paltolarını aldığına dair çıkan söylentiler en son olarak bakanın paltosunun çalınmasıyla sona erecektir. Akakiy Akakiyeviç biraz da olsa huzura ermiştir.

Gerçekten çok kısacık bir kitap,bir öğleden sonra,ya da otobüs yolculuğunda şöyle bir kitap okumak isterken ne olduğunu anlamadan bitirebileceğiniz bir kitap.Eğer derin yanlarına dikkat ederek okunursa,vermek istediği çok mesaj ve bizlere yönelttiği bir sürü sorusu vardır.

Palto'yu okurken,yaşadığım hisleri nasıl anlatabilirim?Sanki elimde dünyanın en lezzetli çikolatasının küçük bir parçasını tutuyor gibiydim,yemeğe kıyamıyorum çünkü çok küçük,hemen bitecek.İşte Palto üzerimde öyle bir etki bıraktı.

Kitabın anlatmak istediği çok şey var dedim ya,biraz onlara dikkat vererek okuyunca içinden çıkamaz hale geliyorsunuz.Akakiy Akakiyeviç'in aldığı palto ile birden bire nasıl hayata geri döndüğü,nasıl kendi küçük dünyasından ayrıldığını okurken,aslında kendi hayatımızdan da bir parçayı okuyor gibiyiz.Hepimizin hayatında Akakiy Akakiyeviç gibi birileri var değil mi?Çoğumuz onun gibiyiz.Kendi küçük hayatlarımızda kaybolup gidiyoruz.Bizi bu dünyadan kısa süreliğine de olsa ayıracak bir şey olmadığı sürece aynı şekilde yaşamaya devam ederiz.

Gogol'un kitabında çizdiği Akakiyeviç karakteri ile aynı zamanda o zamanın Rusyasını da bolca eleştirmiş oluyor ve tahmin edebileceğimiz gibi tepki alıyor.Aslında sadece Rusyada da değil,dünyanın her yerinde Akakiyeviç gibi karakterler var,sadece basit memurlar değil,ofis çalışanları,fabrika çalışanları,kısacası hayatlarının monotonluğunda kaybolmuş ve yaptıkları işten nefret etseler bile devam eden insanlar.
Kitabın sonunda ortaya çıkan Akakiyeviç hayaleti de ayrı bir durum.O bölümlerde hayretle dolmaktan kendimi alamamıştım.Hayalet köprüde önüne gelen herkesin paltosunu çalıyordu :D
Aslında bu hayalet sadece Akakiyeviç'in değil,manadan yoksun bir hayat yaşayan ve asla yaşadığı hayattan zevk almamış milyonlarca insanın hayaleti olabilir.

Ne olursa olsun bu kitap okunmaya değer.Dostoyevski boşuna 'Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık' demedi sonuçta? :)

Başka yazılarda görüşmek üzere!
Jaa ne minna! ^_^
Logo Design by FlamingText.com

Kitap - F.M.Dostoyevski - Suç ve Ceza


suç ve ceza ile ilgili görsel sonucu

Selam dünya ben Menolly!

Uzun bir aradan sonra yine buradayım.

Uzun zamandır okumayı istediğim bir kitabı bitirdiğim için çok gururluyum.Evet,Suç ve Ceza bitti.

Çocukluğumdan beri adını duyup da okuyamadığım kitaplar arasındaydı.Bir keresinde ablam galiba arkadaşından okumak için almıştı da eve getirmişti,o zaman biraz okumaya çalışmıştım.Ama tahmin edebileceğiniz gibi bitirememiş,üstüne bir de bir şey anlamamıştım.
(galiba benim okuduğum klasik versiyondu)

Derin bir nefes alalım...

Dostoyevski'nin dili gerçekten...Çok...Zor...Okurken yordu diyebilirim.

Bu aralar klasiklere dikkatimi veriyorum ve yaz tatilinde olduğum için ne kadar çok kitap okursam o kadar iyi olur diye düşünüyorum.Zaten çok boş zamanım oluyor.
Şunu söylemeliyim ki, bu kitap gerçekten sarsıcıydı.Bir çok kez hayal gücümü zorladı.Diğer yandan,karakterlerin yaşadıklarını ben de yaşadım diyebilirim çünkü iyi aktarılmıştı.

Düşündürücüydü,çok düşündürücüydü.Raskalnikov'un düşünceleri,kendini anlama çabaları.
Kitapta çizilen Rusya,bizim hayal ettiğim Rusyadan oldukça farklı.Bu tasarıma Rusyanın karanlıkta kalmış,ya da herkes tarafından görünmeyen zayıf taraflarını,acı çeken insanlarını göstermek de diyebiliriz.Her ne olursa olsun,çok güzel tasarlanmıştı.

Fazlaca kafa karıştırıcı ve düşündürücü bir konuya parmak basılmıştı.Eğer etrafındakilere ve ya kendisine,dünyaya hiç bir en küçük yararı bile olmayan bir insanı öldürürsek,bu bir cinayet sayılır mı?Fakat Dostoyevski,iyi niyetle işlenmiş olsa da,cinayetin ve suçun her zaman yalnış olduğuna parmak basıyor.

Kötülük ve kötü niyet nedir?Bir kere birini öldürmeye karar verdikten sonra,kendinizi durdurmak mümkün müdür?Soğukkanlılıkla,hiç bir hissetmeden cinayet işlemek mümkün müdür?En küçük ayrıntısına kadar her şeyi planlasanız bile,hatasız bir şekilde,hiç heyecanlanmadan ve ya kötü hissetmeden birini öldürebilir miydiniz?Peki ya bu yaptığınız hakkında kötü hisseder miydiniz?Kendinizi işlediğiniz cinayetin,işlediğiniz suçun ya da yaptığınız kötülüğün tamamen iyi niyetler için işlendiğine inandırabilir miydiniz?Başladığımdan beri aklımı kemiren sorulardan sadece bir kaçı bunlar.

Özellikle sonunu çok beğenerek okudum.Bana duyduğu gerçekten başarıyla hissettirebilen bir diğer bölüm ise Raskalnikov'un koca karıyı öldürdüğü bölümlerdi.Onun gerginliğini,hissettiği korku ve heyecanı,hiç bir yalnış yapmamak için kafasında her ayrıntıya kadar plan yapmasını,her şeyi tam anlamıyla yaşıyor gibi oluyorsunuz.

Bence bu kitap okunmalı,her yerde okutulmalı.Ölmeden önce okunması gerekiyor.

Kitabın başlarını One Ok Rock - I Was King,ortalarını Maitre Gims - Ect-ce Que Tu M'aimes,sonlara doğru ise Zaz - On Ira ile okudum.En çok Ect-ce Que Tu M'aimes ile okurken zevk aldım.

~~~~

"Vicdanı olan,hatasının da bilincindeyse,varsın acı çeksin.Bu kürek cezasına ek olarak ona ikinci bir cezadır."
Razumihin kaşlarını çatarak:
"Peki ya gerçekten dahi olanlar,"dedi, "Hani çu kendilerine başkalarının boğazlama hakkı verenler...?Onların acı çekmemeleri gerekiyor,değil mi?Hatta döktükleri kanlar için bile...?"
 "Gereklilik de nereden çıktı?Burada ne buyruk ne yasak söz konusu.Kurbanına acıyorsa,varsın acı çeksin.Acı ve üzüntü,engin bir bilinç ve derin bir yürek için her zaman zorunludur." Birden,biriyle konuşur gibi değil de, yüksek sesle düşünür gibi ekledi: "Bence,gerçekten büyük insan,büyük acılar çekmek zorundadırlar."
 sayfa 164.
"En sevdiğim şey uzanıp yatmak ve düşünmekti.Boyuna düşünürdüm...Sonra düş görürdüm,tuhaf tuhaf düşler...Bunların ne tür düşler olduğunu anlatmam gereksiz!Ancak,işte bu sıralarda,düş gibi bir şeyler kurmaya başladım...Hayır,böyle değil!Yine anlatamadım!...Biliyor musun,o sıralar durmadan kendime şunu sorardım:Neden böyle aptalım ben?Madem başkaları aptal ve ben onların aptal olduklarını kesin olarak biliyorum,öyleyse neden onlardan daha akıllı olmak istemiyorum?Sonra herkesin akıllı olmasını beklemenin çok uzun süreceğini anladım,Sonya.Bir de,bunun hiç bir zaman gerçekleşmeyeceğini....İnsanların değişmeyeceğini,onları değiştirebilecek kimsenin bulunmadığını ve bunun için çaba göstermeye değmeyeceğini!Ya,böyle işte!Bu bir yasa,Sonya,yasa.Akılca ve ruhça kim sağlam ve güçlüyse,insanlara onun buyuracağını biliyorum artık!Kim daha yürekliyse,haklı olan da odur.Her şeyin içine tükürmekte,aldırmazlıkta en ileri gidenler,yasa koyucu olurlar.Herkesten daha gözüpek olan,herkesten daha haklıdır!Bügune kadar böyle gelmiş bu,bundan sonra da böyle gidecek!Bu gerçeği ayırdedemeyenler,kördür!"
sayfa 257.
"O zaman şunu anladım,Sonya:iktidar,ancak eğilip onu almak cesaretini gösterenlere verilir.Bir tek şey söz konusuydu burada;cesaret!Böylece,hiç kimsenin,hiç bir zaman düşünmediği bir şey geldi aklıma!Evet,hiç kimsenin!Bütün bu saçmalıkların yanından geçerken,hiç kimse bunları kuyruğundan tuttuğu gibi,cehenneme kadar yolunuz var,deyip fırlatıp atmaya cesaret edememişti;evet,gün gibi açıktı bu!Ne kimse cesaret edebilmişti böyle bir şeye ne de şimdi eden vardı!Ben...İşte bu cesareti göstermek istedim ve...Öldürdüm....Ben yalnızca cesaret göstermek istedim,Sonya,hepsi bu!"

"Acıyı üstlenmekle,suçunu yarı yarıya temizlemiş olmuyor musun?"
"Suç mu?" diye bağırdı Raskolnikov,bir anda öfkeden deliye dönmüştü."Ne suçu?Öldürenin kırk günahından arınacağı aşağılık bir tefeciyi,hiç kimseye hiçbir yararı olmayan,yoksulların kanını emen zararlı bir biti öldürmek mi suç!Bu suç benim umrumda bile değil ve onu temizlemeyi de düşünmüyorum.Nedir bu böyle?Dört yandan herkes 'cinayet!cinayet!' diye bağırıp duruyor!Korkaklığımın ne kadar saçma olduğunu bütün açıklığıyla ancak şimdi,böylesine gereksiz bir utancı çekmeye karar verdiğim şu an anlayabiliyorum!Teslim olmam düpedüz alçaklığımdan ve yeteneksizliğimden...Bir de,belki şu...Porfiriy'nin önerdiği indirimden..."
"Ne söylüyorsun sen,ağabey!" diye bağırdı Dunya,sesi umutsuzluk doluydu. "Kan döktün sen!"
"Herkesin döktüğü kanı!..." diye bağırdı Raskalnikov,büyük bir öfke içindeydi. "Geçmişte ve günümüzde bir sel gibi akıtılan,kanı!...Şampanya gibi kan dökenler Capitol'de taç giyip insanlığın kurtarıcıları olarak kutsanmışlardı!Çevrene daha bir dikkatli bak bakalım!Ben de iyilik etmek istemiştim insanlara!Hem yaptığım bu bir tek aptalca şeye karşı yüzlerce,binlerce iyi ve güzel şey yapabilirdim....Aptallık da denemez benim bu yaptığıma...Doğrudan doğruya,beceriksizlik...Çünkü,başarısızlığa uğramazdan önce hiç de şu anda göründüğü gibi aptalca görünmüyordu yaptığım iş (Başarısızlığa uğradı mı,herşey aptalcadır!) Ben yaptığım bu aptallıkla kendime bağımsızlık kazandırmak,ilk adımımı atmak,gerekli araçları edinmek istemiştim...Sonuçta sağlanacak yarar,bütün bu aptallıkları silip süpürecekti!...Ama daha ilk adımda tökezledim,çünkü ben bir alçağım!Bütün sorun burada!Ama yine de sizin görüşlerinize katılmıyorum:başarabilseydim,bana da taç giydireceklerdi!Şimdiyse,kapana sıkıştım!"
sayfa 316-317


Bugün,hiçbir temeli olmayan,soyut,amaçsız bir tedirginlil,yarın,sonucunda hiç bir şey elde edilmeyecek bitmiz tükenmez özverileri.Hayatta onu bekleyen şey buydu!Sekiz yıl sonra ancak otuziki yaşında olacağı,demek ki, önünde koskoca bir hayat bulunduğu...Önemli miydi?Hem ne diye yaşayacaktı?Erişmek istediği şey ne olacak,neye doğru koşacaktı?Yalnızca var olmuş olmak için yaşamak?Ama o eskiden de bir düşünce,bir umut hatta bir hayal uğruna bütün varlığını binlerce kez feda etmeye hazır bir insan değil miydi?Yalnızca varolmak ona her zaman az gelmiş,o hep daha fazlasını istemişti.Kendisini,başkaları için söz konusu olmayacak birtakım haklara sahip bir insan gibi görmesinin nedeni de,belki yalnızca isteklerindeki bu güçlüktü.
"Benim düşüncem,"diye düşünüyordu, "dünya kuruldu kurulalı birbiriyle çarpışmakta olan öteki düşünce ve teorilerden hangi bakımdan daha aptalca,daha budalaca?Olaya gündelik hayat açısından değil,özgürce ve geniş bir açıdan bakılacak olursa,benim düşüncelerimin hiç de o kadar...Tuhaf olmalığı görülecektir.Ey inkarcılar,ey beş paralık bilgeler,ne diye yarı yolda duruyorsunuz!Ve benim davranışım hangi bakımdan böylesine çirkin görünüyor?Bir cinayet olduğu için mi?Ne demek cinayet?Benim vicdanım rahat.Hiç kuşkusuz ortada ağır bir suç var ve yine hiç kuşkusuz yasalar çiğnenmiş ve kan dökülmüştür...Madem öyle,çiğnenen yasalarınıza karşılık siz de benim başımı alın,olsun bitsin!Ama o zaman,saltanat yoluyla değil de,iktidarı zorla eline geçirerek insanlığa iyilikte bulununanların da,hem de daha ilk adımlarında kafalarını kesmek gerekmez miydi?"
Onun kendini suçlu bulduğu biricik nokta buydu:Sonuna kadar dayanamamış ve gidip teslim olmuştu.
sayfa 330.


Bunlar da kitaptan seçtiğim en sevdiğim cümleler.
Başka yazılarda görüşmek üzere!
Jaa ne minna ^_^
Logo Design by FlamingText.com

29 Haziran 2018 Cuma

Ve yaz gelir !



Selam!

Evet,geri döndüm!Bu sefer kesin.Gitmeyeceğim,düzenli olarak yazı yazacağım.Ayrıca aklımda bir sürü yeni fikirler var.


Suga taş olarak doğmak istiyorum gif ile ilgili görsel sonucu

Nedendir bilmem,sıcak yüzünden galiba,bloga hiç uğramaz oldum bu aralar.Evde beni görmelisiniz,günüm film izlemek,müzik dinlemek,kitap okumak,dans etmek ve bazı günler de dışarıda oynamakla geçiyor.O kadar bitkin hissediyordum ki, özel bir uğraş gerektirecek hiç bir şey yapmak istemiyordum.

22 Haziran 2018 Cuma

Blackpink 'Square Up' Albüm İnceleme



blackpink square up ile ilgili görsel sonucu


Selam dünya ben Menolly!

Bu yaz geri dönenler arasında tüm dinleyenlerin çok özlediği bir grup var.Blackpink!

17 Haziran 2018 Pazar

Kitap - Cengiz Aytmatov - Beyaz Gemi

cengiz aytmatov beyaz gemi ile ilgili görsel sonucu
Bu arada,bu ne kadar güzel bir kapak böyle :)

Uzun zamandır okumak istediğim ama bir türlü başlayamadığım Cengiz Aytmatov'un kısa bir hikayesi.
Kitap halinde,aslında çok da kısa değil,ama rahatça okunan bir hikaye.

Ben türk halklarını özellikle çok severim,onların her birini,ister türk olsun ister azeri ister kırgız ya da özbek her birini ayrı ayrı incelemek isterim.Çünkü dikkatle bakıldığında her birinin kendine has özellikleri,farklılıkları var.Hepsi aslında bir birine benziyor ve aynı ırktan geliyor ama her birinin kendi özellikleri var ve bu özellikler onları güzel kılıyor.Tüm türkler birleştiğinde ise ortaya çok güzel bir yelpaze çıkıyor.
Mesela kazaklar,en çok hoşuma gidenler.Kırgızlar,özbekler,türkmenler...Her biri sanki kolyenin ayrı bir incisi gibi.

Bu kitap da kırgız yazar Cengiz Aytmatov'un çok güzel bir hikayesi,içinde kırgızlardan çok güzel esintiler barındırıyor.Ayrıca çok özel mesajlar da veriyor.

Bilindik bir kitap olduğundan muhtemelen bana kadar herkes okumuştur ama ben daha yeni okuma fırsatı buldum ve çok hoşuma gitti.
En çok hoşuma giden de kitabın sonunda yazarın kendisini açıklamasıydı,özellikle orası sayesinde kitabı daha iyi anladım.Gerçekten de dediği gibi kitabın sonu,ya da Boynuzlu Maral Ana hikayesi hiç de göründüğü gibi değil.İnsanlar sadece ders çıkarmalı ve hayatlarına saygı duyarak devam etmeliler.Sadece hatalarımızı tekrarlamayarak gelişebiliriz.
Beyaz Gemi hikayesi de bunun bir kanıtı.

Kitaptaki tasvirler çok güzeldi,çocuğun Beyaz Gemi'yi izlerkenki hayalleri,babasını bulma isteği,onunla konuşma hayali,hepsi gülümsetti beni.Ailenin haline çok üzüldüm ama çocuğun dedesine davranışları ayrı bir acıttı beni.Oysa dede çok mülayim,tatlı bir karakterdi.Yine de,sesini çıkarmayanın ezildiğini gösteriyordu...
Çocuğun kimsesinin olmayışı,dürbünü,hatta çantasıyla konuşması,yanından geçtiği kayalara isim koyması...Gerçekten çok düşündürücüydü.

Kitabı okurken beni çok düşündüren BTS - Intro:Singularity ile okudum.Taehyung'un farklı sesinden midir nedir, bir kere dinlemeye başladım mı bırakamadım.Sonuna kadar onunla okudum ve çok hoşuma gitti.Şarkıyı dinlemenizi şiddetle tavsiye ederim.

Bitirdikten sonra haritada Kırgızıstan'ın yerine bir daha baktım,hatta Isık Göl'ü,Yenisey'i falan gözden geçirdim.Çok eğlenceliydi,haritada gezmeye bayılıyorum :D

Okumadıysanız okuyun,çok özel bir hikaye.

Başka yazılarda görüşmek üzere!
Jaa ne minna! ^_^
Logo Design by FlamingText.com

Kitap - Stephen King - Mahşer


stephen king mahşer ile ilgili görsel sonucu

Yeniden selam!

Bu sefer yakın zamanda bitirdiğim bir kitapla geldim.
Evet,bu ilk Stephen King kitabım.İlk defa korku okudum.

Film - Esaretin Bedeli - The Shawshank Redemption


shawshank redemption ile ilgili görsel sonucu

Yeniden selam!

Yakın zamanda izlediğim en güzel filmlerden.
Imdb top 250 listesine başladım.Ve ilk sırada da bu film vardı,Imdb'ye göre en iyi film imiş.Ben de izleyeyim dedim.İyiki de izlemişim.

Film ne hakkında derseniz:

Stephen King'in Rita Hayworth ve Shawshank'in Kefareti adlı novellasından uyarlanan film, masumiyetini iddia etmesine rağmen karısını ve sevgilisini öldürdüğü gerekçesiyle Shawshank Devlet Cezaevi'nde yaklaşık 20 yılını geçiren bankacı Andy Dufresne'in hikâyesini anlatır. Cezaevinde kaldığı süre boyunca diğer mahkûmlardan Ellis Boyd "Red" Redding ile arkadaşlık kuran Dufresne, cezaevi müdürünün para aklama faaliyetlerine yardım etmeye başladıktan sonra gardiyanlar tarafından korunmaya başlanır.

Film, gişe hasılatının bütçesini zor karşılamasına rağmen eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı ve birçok ödüle aday gösterildi. Sonrasında kablo televizyon, VHS, DVD ve Blu-ray üzerinde büyük bir ilgi gördü. Amerikan Film Enstitüsü'nün hazırladığı AFI'nın 100 Yılı... 100 Film listesinin 10. yıldönüm sayısına dahil edildi. IMDb sitesinde 1.748.010'dan fazla kişinin oylarıyla 10 üzerinden 9.2 puan aldı ve gelmiş geçmiş en iyi film seçildi.

Yukarda da dediği gibi,dünyanın gelmiş geçmiş en iyi filmi.
Peki bence öyle mi?

'Gelmiş geçmiş en iyisi' demek biraz riskli.Sadece film konusunda değil,diğer konularda da öyle,çünkü herkes için en iyi farklı.Filmlerde de dalında çok iyi olan filmler oluyor,zevke göre değişebiliyor.O yüzden gelmiş geçmiş en iyi film değil de,dalında en iyilerden.Ama,insanı derinden düşündürmesi ile olsun,etkilemesi ile olsun gerçekten kaliteli.

Ve Stephen King'in kitabından uyarlama.Şaşırdık mı?Hayır.Böyle harika bir kurguyu sadece o ortaya çıkarabilirdi zaten.

Eğer izlemezseniz bir şey kaybeder misiniz?Evet!
Çünkü gerçekten ölmeden önce bir kere en azından izlenmesi gereken bir film.Çok derin anlamları var,özgürlüğün ne kadar önemli olduğunu bir daha düşündürüyor.Bir insanın en küçük yalnışından dolayı tüm hayatının nasıl değiştiğini,ya da daha doğrusu,küçücük bir yalnışlığın,küçücük bir olayın bir adamın hayatını nasıl değiştirdiğini gösteriyor.Kesinlikle izlenmeli.

Oyunculuklar güzel,çekimleri de çok beğendim.Özellikle Andy karakteri beni on ikiden vurdu,filmin sonuna kadar hayran kaldım.Hele o son sahneleri neydi öyle ya...Anlatmayayım,izleyin siz.

Redding karakteri de bir o kadar başarılıydı.Son sahnesi ile gülümsetiyor,mutlu ediyor insanı.
Hadi gidin ve kaçırmayın,hemen izleyin.

Başka yazılarda görüşmek üzere!
Jaa ne minna! ^_^
Logo Design by FlamingText.com

Oralarda Mavi Birşeyler bulamadım ama...