Percy,yeni
okulunun düzenlediği alıştırma gezisinin eğlenceli olacağını zaten
düşünmüyordu.Eski bir ölümlü tanıdıkla beraber iblis ponpon kızlarla
mücadele etmesi gerekince bu gezi iyice içinden çıkılmaz hale geliyor.
Olimposlular
ile kötü Titan Lordu Kronos arasındaki savaş gittikçe körükleniyor.Her
an istilaya açık durumdaki Melez Kampı bile artık sihirli sınırlarıyla
bir zamanlarki güvenli yer değil.Titan ordusunun baskınını engellemek
için Percy ve diğer melez dostlarının karanlık bir labirentten geçmesi
gerekiyor,her bir köşesinde başka sürprizler bekleyen,sürekli
yenilenen,üstelik canlı bir labirentten. (Arka kapak)
Bir kitap daha ablam ve benim için bitti.Labirent savaşı hoş bir kitaptı ama ben gene o kadar tatmin olmadım.Benim en çok sevdiğim kitap Canavarlar Denizi'dir.Ama gene de iyi bir kitaptı.
Labirent savaşından şunu öğrendim:
Labirentler bazen gerçekten insanları çıldırta biliyor, bu doğru.Ama yanında bir arkadaş varsa, sana labirent bile kolay geliyor.
Labirent düşündürücü bir eşya, ama bazen öyle çığırından öıka biliyor ki, labirent artık labirent olmaktan çıkıyor.İşte o zaman yanında bir arkadaş varsa, o sana yardımcı oluyor.Ona güvenip, ona itimat ediyorsan evet, sen önündeki labirenti çoktan geçmişsin.
Önüne öldürücü, hatta çıldırtıcı bir canavar bile çıksa, korkunç bir seçim yapmak zorunda bilsen de sen bu labifrenti sevdiğin kişiler varsa, çoktan geçmişsindir.İşte Percy ve yanındaki 3 arkadaşı Annabeth, Tyson ve Kıvırcık'ın hikayesi buydu.Labirent'de bir-birlerine itimat etmek, sadakatli davranmak ve güvenmek.Önlerine her şey çıkabilir, onların aklını çelmeğe çalışa bilir, ama o zamanlarda sana bir dosttan daha iyi bir direk yoktur.Demek istediğim, önüne ejderha da çıkar, Vampir de.Yeter ki, onu nasıl geçeceğini bilesin.Yani yanında olan bir arkadaş lazım sana.Annabeth, Tyson, Percy ve Kıvırcık'ın da durumu böyleydi.Biri-birlerinden başka inanacak kimseleri yoktu.Bu zaman Percy'nin yanındaki arkadaşlarına, diğerlerinin de diğer arkadaşlarına iananacak kimseleri yok.Her an Labirent'de kaybolup gitmek, ya da bir canavara yem ola bilirsiniz.Ne yaparsınız?Ha, ne yaparsınız?
Doğru, hiç çıt yok.Ben de bu sorunun cevabını bilmiyordum.Ama okdum, öğrendim.Siz de okuyun arkadalar, bol bol okuyun.İyi eğlenceler! :)
Yüklemek isteyenler canavar sayfam Webcanavari.net'den indire bilirler.Hoşçekalın! :D
-Alida-
Bir kitap daha ablam ve benim için bitti.Labirent savaşı hoş bir kitaptı ama ben gene o kadar tatmin olmadım.Benim en çok sevdiğim kitap Canavarlar Denizi'dir.Ama gene de iyi bir kitaptı.
Labirent savaşından şunu öğrendim:
Labirentler bazen gerçekten insanları çıldırta biliyor, bu doğru.Ama yanında bir arkadaş varsa, sana labirent bile kolay geliyor.
Labirent düşündürücü bir eşya, ama bazen öyle çığırından öıka biliyor ki, labirent artık labirent olmaktan çıkıyor.İşte o zaman yanında bir arkadaş varsa, o sana yardımcı oluyor.Ona güvenip, ona itimat ediyorsan evet, sen önündeki labirenti çoktan geçmişsin.
Önüne öldürücü, hatta çıldırtıcı bir canavar bile çıksa, korkunç bir seçim yapmak zorunda bilsen de sen bu labifrenti sevdiğin kişiler varsa, çoktan geçmişsindir.İşte Percy ve yanındaki 3 arkadaşı Annabeth, Tyson ve Kıvırcık'ın hikayesi buydu.Labirent'de bir-birlerine itimat etmek, sadakatli davranmak ve güvenmek.Önlerine her şey çıkabilir, onların aklını çelmeğe çalışa bilir, ama o zamanlarda sana bir dosttan daha iyi bir direk yoktur.Demek istediğim, önüne ejderha da çıkar, Vampir de.Yeter ki, onu nasıl geçeceğini bilesin.Yani yanında olan bir arkadaş lazım sana.Annabeth, Tyson, Percy ve Kıvırcık'ın da durumu böyleydi.Biri-birlerinden başka inanacak kimseleri yoktu.Bu zaman Percy'nin yanındaki arkadaşlarına, diğerlerinin de diğer arkadaşlarına iananacak kimseleri yok.Her an Labirent'de kaybolup gitmek, ya da bir canavara yem ola bilirsiniz.Ne yaparsınız?Ha, ne yaparsınız?
Doğru, hiç çıt yok.Ben de bu sorunun cevabını bilmiyordum.Ama okdum, öğrendim.Siz de okuyun arkadalar, bol bol okuyun.İyi eğlenceler! :)
Yüklemek isteyenler canavar sayfam Webcanavari.net'den indire bilirler.Hoşçekalın! :D
-Alida-
